De eerste whisky distilleerderij die in Japan werd gebouwd was de Yamazaki Distillery in 1923, en om die reden wordt Japan nu terecht beschouwd als een van de meer gevestigde whisky-producerende landen buiten de traditionele bolwerken Schotland en Ierland. Yamazaki werd opgericht door Shinjiro Torii, oprichter van het bedrijf dat Suntory zou worden, waarbij Masataka Taketsuru een cruciale technische rol speelde nadat hij whisky-maken had bestudeerd in Schotland. Taketsuru was oorspronkelijk daarheen gestuurd door Settsu Shuzo, maar toen dat bedrijf zijn eigen distilleerderijplannen opgaf, sloot hij zich in plaats daarvan aan bij Torii's onderneming.
Taketsuru vertrok later om zijn eigen visie op Japanse whisky na te streven, en richtte in 1934 Dai Nippon Kaju op in Hokkaido, het bedrijf dat later Nikka zou worden. Daar vestigde hij de Yoichi Distillery, op zoek naar een locatie waarvan het klimaat en de omstandigheden leken op die van Schotland. Tussen Torii's commerciële ambitie en Taketsuru's technische invloed werden de fundamenten van moderne Japanse whisky gelegd met opmerkelijke snelheid en helderheid.
Japanse whisky heeft sindsdien een internationale reputatie verworven voor precisie, balans en verfijning, en geniet nu een toegewijde wereldwijde aanhang voor zowel zijn blended whiskies als single malts. Japanse whisky heeft bewezen in staat te zijn te concurreren met de allerbeste Scotch whisky en staat tussen 's werelds beste whisky-tradities. Recente categorieregels hebben ook geholpen de identiteit te verscherpen: industriestandaarden voor het labelen van Japanse whisky werden geïntroduceerd in 2021 en traden volledig in werking in april 2024, waardoor het onderscheid werd versterkt tussen whisky die daadwerkelijk in Japan wordt gemaakt en producten die slechts handelden op Japanse beeldvorming.